وبلاگ شخصی سید بهنام طباطبایی

خدای من،خدای خوب و مهربان،خدای زیبائیها،تو را ستایش میکنم و تو را سپاس میگویم که مرا همتی والا و  تفکری زیبا عطا فرمودی. اگر چه به اراده لایزالت و به بینش عالمانه ات در من پایی ناتوان و دستی ناکارآمد به ودیعه گذاشتی. خدای من،خداوند سبحان،آنچه که مرا عطا فرمودی کرامتی عاشقانه است و آنچه مرا ندادی حکمتی عالمانه. خدای من،تو را همواره ستایش میکنم و پیوسته ثنایت میگویم و آ نچه را که همیشه با ذره ذرۀ وجودم از تو درخواست کرده ام باز هم فریاد میدارم که خدایا تنهایم مگذار.

(الهم عجل لولیک الفرج)